Skip to content
Loof de Heer

Loof de Heer in een afgedankte gymzaal

Door Jan Bubberman | oktober 28, 2019

In Rotterdam wonen zo’n 100.000 christenen met een niet-Westerse achtergrond. Huisvesting voor hun ongeveer 180 migrantenkerken is een probleem, zeker sinds ze niet meer in wijkcentra mogen samenkomen. „Ach, Jezus predikte in de openlucht.” Lees het artikel in het NRC

Migrantenkerken

Door Jan Bubberman | juni 18, 2019

In Nederland wonen honderdduizenden christenen met een brede internationale herkomst. Hun kerken worden soms migrantenkerken genoemd of ook wel internationale kerken.  Op donderdag 13 juni overhandigde de scriba van de Protestantse Kerk, dr. René de Reuver, symbolisch de adreslijsten, die de Protestantse Kerk in de loop van jaren van deze kerken heeft verzameld en bijgehouden…

pnielkerk utrecht

Circuskerk

Door Jan Bubberman | augustus 31, 2018

Het is bijna 50 jaar geleden dat ik als evangelist mijn werk bij Youth for Christ in Utrecht begon. Op die eerste werkdag – 2 januari – regende het en de straten waren glad van ijzel. Op de bagagedrager van de fiets van Bart van Empel glibberde ik door de straten van Utrecht, op zoek…

straatslapers

Straatslapers

Door Jan Bubberman | augustus 31, 2018

Het is nacht. In het donker van een slecht-verlichte straat zie ik een soort trottoir dat gevormd wordt door betonplaten. Op die platen liggen ze – zij aan zij. Ze hoeven bij elkaar geen warmte te zoeken; ook nu nog is het buiten ruim dertig graden. Veel kouder zal het straks niet worden. Toch liggen…

My thing is hope

Door admin | april 4, 2018

Joris Luijendijk interviewde Desmond Tutu, de grote Afrikaanse kerkleider en Nobelprijswinnaar. Tutu straalde, het was een prachtig gesprek. Bij zijn terugblik en opsomming maakte Luijendijk er een opmerking over: “You are so positive, so optimistic!” Wat Tutu de reactie ontlokte ”Optimistic, no sir. My thing is hope.”

Bloeien en blijven

Door admin | april 4, 2018

In de rand van de stoep achter mijn huis groeit een kleine boom. Niet onder bevorderende omstandigheden staat hij daar. Er zijn betonnen trottoirtegels, die aansluiten op de stenen muur van de schuur. Daar zit nauwelijks een paar millimeter tussen. Hij was al op weg toen ik dit huis betrok, een loot van een meter…

De hartslag van het leven

Door admin | april 4, 2018

“Er is alle ruimte om de kerk opnieuw uit te vinden” zegt de visienota van de PKN die deze week verschenen is. Dat is goed nieuws. In ons midden groeit een groep christenen uit alle continenten die allen op eigen – en dus ook onderling heel verschillende – manieren, gemeente van Christus zijn. Doorgaans met…

Meer dan namen

Door admin | april 4, 2018

Zo ongeveer moet het gegaan zijn, lang geleden. Ik was er zelf niet bij, maar kan het me voorstellen. Adam loopt in een vervallen parklandschap, appel in de hand. “Morgen olifant” zegt hij opgewekt, terwijl hij zich met één arm uitrekt en met de andere wat vijgenbladen herschikt. De Olifant kijkt wantrouwig – waar heeft…

Andrew White, de Vicar van Bagdad

Door admin | april 4, 2018

Zojuist heb ik een paar uur lang onafgebroken de verhalen vertaald van Andrew White,  de Vicar van Bagdad. Andrew White is een 48-jarige Engelsman. Als anesthesioloog krijgt hij een twee roeping en studeert theologie in Cambridge. Als wordt geconstateerd dat hij Multiple Sclerose heeft, is hij niet beroepbaar voor het ambt in de Church of…

Riskante hulp en kostbare gastvrijheid

Door admin | april 4, 2018

Het is niet meer dan een briefkaart: de derde brief van de apostel Johannes. Hij laat een vlammend protest tegen geslotenheid en het weigeren van gastvrijheid horen. De christelijke beweging is nog jong, in zijn tijd, en haar vertegenwoordigers zijn in het Romeinse rijk op veel plaatsen hun leven niet zeker. Als christen is dan…